Leven in duisternis

Geschreven door: marianne van der heide-schelhaas | Datum: 24 februari 2010 om 11:14 uur

Mijn ogen
zijn nu mijn handen
in deze duisternis
om mij heen!

Mijn oren
geven richting
aan de weg
die ik moet gaan!

Mijn mond
die af en toe
de weg
wel eens vraag!

Waarom
is `t licht mij ontnomen
ik voel mij zo gezond
waarom, waarom!

Het is mijn opgewektheid
mijn vrolijkheid
die mij
in deze duisternis
overeind houd.
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 5.0/5 (4 stemmen)

Reacties

Reactie door: Coby Poelman-Duisterwinkel
Goed ingeleefd. Beeldend geschreven met mooi positief slot.
Reactie door: Ger H. Versteeg
Ik kan het me levendig voorstellen, hoe het is, mijn echtgenote is practisch blind, kan geen TV meer kijken als er mensen de slaapkamer binnenkomen dan moeten ze voor haar gezicht komen, anders geen herkenning, ze vindt dit verschrikkelijk en lijd eronder
lieve groeten Ger
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht