Gebroken hart

Geschreven door: Joop van Os | Datum: 8 januari 2010 om 19:21 uur

hoe trots kan een vader zijn,
hoe erg is een vader met pijn.
3 kinderen van groot naar klein,
3 kinderen die hij niet ziet is niet fijn.

hoe erg is een vader met verdriet,
hoe trots is een vader die geniet.
3 kinderen ver van huis,
3 kinderen en krijg geen thuis.

nu ga ik alleen door het leven,
nu kan ik niets meer beleven.
4 kleinkinderen nooit ontmoet,
4 kleinkinderen een mooi erfgoed.

waar moet ik nog voor vechten,
waar heb ik verspeeld al mijn rechten.
waarom heb ik het niet goed gedaan,
waarom treft mij alle blaam.

vraag me af waar is het mis gegaan,
vraag me af wat heb ik misdaan.
ondanks alle pijn en verdriet,
ondanks alles geloof me of niet.

ik hou van hen onvoorwaardelijk,
ik hou van hen ondragelijk,
ik hou van mijn kinderen,
ik hou van mijn kleinkinderen,
ik hou van hen allemaal al is het met pijn en verdriet
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 2.9/5 (33 stemmen)

Reacties

Reactie door: marianne van der heide-schelhaas
Als ouder is het moeilijk om het altijd goed te doen.!! Wij proberen het en vaak voelen wij/ik ons schuldig.
Maar laten wij meer genieten wat goed gaat, wat de kinderen warderen. Gaat er iets niet goed; vergeet het en blijf er niet te lang over doorzuren.
Succes verder.
en een mooi gedicht.

Reactie door: Egbert Jan van der Scheer
Joop ken jouw verdriet een beetje, gelukkig niet aan de lijve, maar van goede kennissen. Als dit gedicht van je bio is moet je idd wel héél veel pijn hebben.
Ben het niet met Marianne eens, je hoeft nou niet dadelijk te blijven zeuren. Maar hoe zou je nu je eigen kinderen en kleinkinderen kunnen vergeten. En wat moet het je doen als ze je de toegang tot hun huis zelfs ontzeggen?
Nogmaals Joop, ik hoop van ganser harte dat dit niet bio is.

Mooi geschreven en vriendschappelijke groet; Egbert Jan

Reactie door: marianne van der heide-schelhaas
Zo bedoel ik het niet persoonlijk hoor!! Maar heel veel andere mensen `zeuren`alleen maar over het negatieve.
Misschien ook de familie erom heen! laten wij meer de stap nemen om ook vergeving te schenken. Want het leven wordt er niet draagzamer op. Zoals ik lees in dit gedicht. Een vader en opa kan zijn gezin/kleinkinderen niet meer zien door een enkele misstap. Daarom niet langer er over doorzeuren maar schenk deze vader/opa vergeving. Want het leven is al kortgenoeg! En ik lees dat deze man spijt heeft! (mijn nareactie hierop. Soms kom ik niet goed uit de woorden,maar bedoel het goed.)

Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht