Eens

Geschreven door: Piet van der Waarden | Datum: 23 september 2009 om 17:56 uur

Lang geleden vele jaren
Amper een ventje van tien
Moest ik de pijn ervaren
Een brandend kindje te zien

Kon toen niet begrijpen
Dat het toegestroomde volk
Enkel maar toe kon kijken
Het stak me als een dolk

Een moeder huilend naar haar kind
Zijn naam schalde in mijn oren
Maar al werd hij nog zo bemint
De strijd was al verloren

Nu veel jaren later
Ben ik nog steeds onthust
Dat er geen mensen waren die
de brand hebben geblust

Maar ik moet beter weten
Je dooft niet zo maar een vuur
Zonder voldoende water
Zo is eenmaal de natuur

Ik leg mij er maar bij neer
Mijn buurjongen nooit meer te zien
Mischien nog op een keer
In een ander leven misschien.

Eens zal ik weer in mensen geloven
eens komt ook bij mij het besef
Je komt alles te boven
Het was een koude levensles
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 4.0/5 (5 stemmen)

Reacties

Reactie door: marianne van der heide-schelhaas
Een zielig gedicht en wat jij hebt meegemaakt vergeet je dan ook nooit meer.
Goed dat jij er zo over kan dichten. sterkte er verder mee.
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht