Nu alleen

Geschreven door: judith van dorp | Datum: 12 september 2009 om 03:49 uur

Ik zal het nu alleen moeten doen.
Op eigen benen staan.
Anders dan voorheen,wat was het makkelijk toen.
De vraag is:kan ik het wel aan?

Tot nu gaat het redelijk goed.
Een eigen huis,een nieuwe baan.
Toch ontbreekt soms bij mij de moed.
En durf ik niet op eigen benen te staan.

De laatste tijd overheerst dat sombere gevoel.
Het gevoel dat ik in me moeilijkheden ook alleen sta.
Dat ik me richt op een verkeerd doel.
Dat ik vanbinnen de verkeerde kant opga.

Ik weet dat ik trots zou moeten zijn op wat ik heb bereikt.
Alleen is dat allemaal aan de buitenkant.
Het is hoe iedereen het ziet,het is maar hoe je het bekijkt.
Maar vanbinnen is het de bordeline en sta ik echt aan de rand.

Dat maakt dat ik me angstig voel en verward.
En ik twijfel aan me kwaliteiten.
Want zo heel alleen is de bordeline keihard.
Ik wil niet overdrijven maar zo zijn nou een maal de feiten.

Natuurlijk heb ik me familie en vrienden nog steeds in me leven.
Maar ik heb ze genoeg aangedaan.
misschien moet ik naar een minder hoog doel streven.
En geloof me daar werk ik ook aan.

Maar op dit moment helpt dat me niet.
Die somberheid is er nu eenmaal.
Ik voel angst en verdriet.
En heb het gevoel dat ik faal.

Denk nu niet ze geeft het op.
Nee,zo denk ik nog niet.
Al voelt me gevoel als een strop.
Ik vecht nog steeds en hoop dat iedereen dat ziet.
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 2.4/5 (30 stemmen)

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst bij dit gedicht.
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht