Ruzie

Geschreven door: Veronique Neggers | Datum: 2 september 2009 om 09:14 uur

Twee kleine oogjes
Staren door het sleutelgat
Vol verwachting luisterend
Naar wat er gebeuren gaat.
Niet wetend dat aan de andere kant
Een fikse ruzie ontstaat.

Er word geschreeuwd
Er werd bedrogen.
Het kleine meisje
staat met tranen in haar ogen.

Met treden tegelijk
Rent ze de trap op.
Verlost van het geschreeuw
En de ruzie’s.
Een traan rolt over haar wang
Ze sluit haar kleine oogjes
Papa en mama zijn nog samen
Maar voor hoe lang?
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 5.0/5 (9 stemmen)

Reacties

Reactie door: marianne van der heide-schelhaas
Mooi en gevoelig geschreven. Leuk om te zien dat jij ook zo kan dichten over onderwerpen die dikwijls gebeuren. Het zijn de kleine dingen waar wij over kunnen dichten. In dit geval van jou hoop ik niet te vaak! Succes verder.
Reactie door: Egbert Jan van der Scheer
Heel mooi en gevoelig gedicht Veronique. Helaas komen scheidingen hoe-langer-hoe-v aker voor en de kinderen worden er dan de dupe van, vooral voor de hele kleintjes een klap die ze héél moeilijk teboven kunnen komen.
Mooi geschreven, je gedichten én onderwerpen worden volwassener.
Goetjes; Egbert Jan
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht