Verkeerde fout

Geschreven door: natasja -- | Datum: 27 mei 2009 om 20:20 uur

Een gezicht van staal
je blik zo kill

verdriet onzekerheid
pijn en schuld

je weet wat ik zeg
je ontkent
en gaat verder

je ego
het is zo groot
dat het niet te beschrijven valt

alles zou je beter weten
tot op die dag

je wou me nooit meer zien
ik mocht jou nooit meer zien

de messen geslepen
de pistolen geladen en gericht

uit je buurt moest ik blijven
anders had ik het geweten

had je toen mar naar mij geluisterd
dan had ik je nog kunnen zien

nu is het toelaat
er valt niets meer aan te doen

het spijt me dat je zo was
sorry
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 2.5/5 (30 stemmen)

Reacties

Reactie door: vep retap
heel erg mooi!
verdriet en pijn, houvast!

Reactie door: Anoniem
hoi ik heb de gedichtje gelezen.en vind ze erg mooi maar heeft ook een mooi inhoud,het gedichtje slaat op mij. pijn en verdriet.

G719

Reactie door: marianne van der heide-schelhaas
Natasja, vanaf het begin zie ik jou groeien in het dichten. ga zo door!

Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht