Vergetelheid
Geschreven door:
Martin. van den Esschert. | Datum: 1 juni 2009 om 21:54 uur
Haar kat zit
Op de vensterbank
De gordijnen zijn gesloten
En door het kanaal
Voor haar huis
Varen traag de boten
En in de tuin
Staat het vogelhuisje
Wat ze op haar werk
Bij haar afscheid had gekregen
Ze verdween in de anonimiteit
En toen ze uiteindelijk gevonden werd
Bleek dat ze al twee weken
Dood in haar huisje had gelegen
Zo zie je maar
Het leven is soms een leeg gebaar
Als je in het middelpunt staat
En je inzet voor haast iedereen
Dan trek je volle zalen
Maar als je ziek en eenzaam bent
Dan hoor je er niet meer bij
En komt alleen de dood je halen.
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.
Cijfer: 4.0/5 (1 stemmen)
Reacties
Er zijn geen reacties geplaatst bij dit gedicht.