Aarde(n)

Geschreven door: Peter Dost | Datum: 8 december 2010 om 18:38 uur

Oplichtend licht ,
onverhoopt de dag
in lichter laaien.
Gisteren is voorbij,
wat niet is
kan nog komen.
Dromen,
surrealistisch
In het moment
als een werkelijkheid.
Geen onderscheid
tussen wat was
en het heden.
geen tijd,
het onbewustzijn
bewust zijn.
Jezelf,
je eigen ik.
Jij machtige machteloze,
onder instemming berust.
In een moment van nederigheid,
met liefde moeder Aarde gekust
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 2.2/5 (23 stemmen)

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst bij dit gedicht.
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht