Gezwegen

Geschreven door: Fairouz Azziz | Datum: 28 februari 2010 om 10:09 uur

Terwijl bisschoppen stil zwegen
En dat vast waren blijven doen
had het aan hen gelegen,
Alles onder het Katholieke kleed
zoveel kinderleed.

Daar in Ierland hadden ze eerst al
de beroemde wasserijen.
Waar jonge meisjes moesten werken
bidden en vooral zwijgen.

En mijnheer pastoor had de kinderen
lief ….oh, zo lief.
Meisjes en jongens die niet durfden
spreken. En dan na zoveel jaren…

kunnen de bisschoppen die er van
wisten, niet langer beweren dat de
gewone burgers zich vergisten.

Stemmen klinken , wees niet bang
wees niet langer stil
Schreeuw uit je verdriet , destijds
deed je het niet.

En hoor…er klinkt gegil.
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 5.0/5 (2 stemmen)

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst bij dit gedicht.
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht