Zandkorrels jij

Geschreven door: hilde vergaerde | Datum: 19 februari 2010 om 15:32 uur

en ik weet je nu
in de zandkorrels op het strand
dat wij nooit zagen
niet tezamen toch
maar je bent er
onder mijn blote voeten
overspoeld door golven die jouw onrust baren

we waren samen
op de verkeerde tijd
in het verkeerde seizoen
de maan hing ondersteboven toen ik je
liefde
de sterren waren te vinden in het dansende water
van de zee
maar ik wist je daar
daar in mijn armen

we zochten niet naar elkaar
maar vonden mekaar
zonder woorden
onze ogen spraken liefde
daar op het strand dat wij nooit samen bezochten
maar ik wist je daar
in de zandkorrels in mijn handen

en ik weet je nu
in de vlucht van de meeuwen boven een zee
die nooit onze fluister hoorde
maar wist dat wij er waren
elk apart
maar toch samen

en vluchten deed je
op blote voeten over een strand dat wij niet deelden
toch niet tesaam

maar ik wist je daar
en weet je daar
in de zandkorrels op het strand


hun prikken aan mijn blote voeten
brengt tranen in mijn ogen


en ik weet…
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 4.3/5 (3 stemmen)

Reacties

Reactie door: Ger H. Versteeg
Mooi stilmakend gedicht Hilde
eenzaamheid komt naar voren en ook liefde
lieve groeten Ger

Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht