Dag lieve oma
Geschreven door:
Marina Dubach | Datum: 29 december 2009 om 20:17 uur
Dag lieve oma, hier bij het raam.
U weet gelukkig mijn naam.
Even een glimlach, dan rolt er een traan over uw zachte wang.
U fluistert: "ik ben zo bang".
"Bang voor de mensen hier,
ze lachen wel, maar hebben geen plezier".
U neemt mijn gezicht in uw handen en geeft me een stevige zoen.
U zegt: "ik ben blij dat ik dit voor je kan doen".
Lachend kijkt U weer uit het raam en roept: "naar bed naar bed duimelot".
"Denk eraan ik weet hoe je heet, ik ken je naam".
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.
Cijfer: 3.0/5 (4 stemmen)
Reacties