Dag lieve oma

Geschreven door: Marina Dubach | Datum: 29 december 2009 om 20:17 uur

Dag lieve oma, hier bij het raam.
U weet gelukkig mijn naam.
Even een glimlach, dan rolt er een traan over uw zachte wang.
U fluistert: "ik ben zo bang".
"Bang voor de mensen hier,
ze lachen wel, maar hebben geen plezier".

U neemt mijn gezicht in uw handen en geeft me een stevige zoen.
U zegt: "ik ben blij dat ik dit voor je kan doen".

Lachend kijkt U weer uit het raam en roept: "naar bed naar bed duimelot".
"Denk eraan ik weet hoe je heet, ik ken je naam".
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 3.0/5 (4 stemmen)

Reacties

Reactie door: marianne van der heide-schelhaas
Vind het wel mooi maar weet niet precies waar het over gaat. Iets onduidelijk. Wel mooi neergezet.

Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht