Zinderende stralen
Geschreven door:
Egbert Jan van der Scheer | Datum: 24 december 2009 om 18:32 uur
Als uit maan en sterren opgebouwd
in vlammend vurige gestalte
rijzend boven water zee en oceaan
met zinderend verlangen te omarmen
wat eens niets was en ook tot niets zal worden
maar geven nu kracht van licht
tot wanneer je sterren en maan
weer zult ontsteken door weerkaatsing in je gloed.
Denkend aan jou in duistere streken
waar toch jouw gloed in overvloed schijnt
maar kan warmte niet doordringen tot leven
is je vuur verloren tot mijn spijt
daar is geen energie die jij geeft ontvankelijk
maar rest leven in armoe en verdriet
vol ellende ziekte en sterven
misschien, dat ooit de wereld dat ziet.
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.
Cijfer: 4.5/5 (4 stemmen)
Reacties
| Reactie door: Ger H. Versteeg |
 |
Mooi gedicht met een prachtige inhoud als je het tenminste zo wilt lezen,maar velen zullen het zo niet beleven denk ik, jammer
beste groeten Ger |
|
| Reactie door: Caesar Wreggles |
 |
Ik vind het echt een heel erg mooi gedicht. Ik weet alleen niet precies waar het over gaat. Maar de letters lijken zo goed op zijn plaats te vallen. Echt prachtig! |
|