Koude wereld

Geschreven door: hilde vergaerde | Datum: 5 oktober 2009 om 21:55 uur

grillige takken met armen
die mij voor altijd
willen doen verdwijnen
tussen groene bladeren
die reeds verkleuren
in een frisse zonnige herfstdag

ik doe een stap terug
en voel een kilte als van ogen
die mij bespieden
van tussen donkergroene struiken
waar bloemen niet welkom zijn

en ik zoek de rode passie van de hemel
bij het ontwaken van de angst
en het blauwe van een zomer
die langer duurt dan één dag
ik ril in de frisse ochtendlucht
en ben koud tot op het bot
maar het gouden hemelvuur
verwarmt mijn hart want

ik ben wie ik ben

ik voel hoe de wind gierend waait
en mij niet streelt
maar verkilt
ik zie hoe versteend alles is
onverschillig en hard
en ik word bang want

ik mag niet zijn wie ik ben

en ik sluit mijn ogen
en verberg me onder de deken
van de nacht

de wereld lijkt zo koud vandaag…
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 0.0/5 (0 stemmen)

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst bij dit gedicht.
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht