De tandarts assistente

Geschreven door: Ger H. Versteeg | Datum: 5 oktober 2009 om 09:12 uur

Wat een lieve meid was dat,
vroeger als ik een behandeling moest ondergaan,
legde ze wel eens een hand op mijn arm,
daardoor voelde ik geen pijn, door die schat.

Maar ze was in de leer
en al gauw leerde ze omgaan met de
door mij niet zo geprezen martelwerktuigen,
dat liet ze me zien bij de volgende keer.

Ik ga even U tanden en kiezen controleren
en ze greep het martelwerktuig, de haak!
wilt U de mond ver open doen
ik kon haar niet pareren

Ze begon te schrapen over tanden en kiezen
ook het tandvlees bleef niet onberoerd
ze bezorgde me heel wat ongerief
ik vond ze nu niet meer zo lief

De tandarts kwam er aan
zijn eerste vraag en viel het mee
zij zei; ”alles is goed, hij was een lieve klant”
en ik zei; ”ze was erg goed”,
met in mijn ooghoek, van de pijn nog een traan
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 4.0/5 (4 stemmen)

Reacties

Reactie door: Fairouz Azziz
Met de nodige humor gelezen Ger...neen, ik had een tandarts die in mijn blouse gluurd. ECHT waar ! Mijn zusje en ik gingen altijd samen en ik voelde me heel ongemakkelijk. Nu heb ik een hele jonge tandarts...maar ik voel me bij hem echt op mijn gemak. Met die dames ook gezellig. DE gluurder is al lang met pensioen....leuk geschreven Ger. Lieve groet Fairouz
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht