Ochtendrood

Geschreven door: Frans Borst | Datum: 11 januari 2010 om 17:45 uur

Mijn ogen lichten smaragdgroen
in het licht van de volle maan
De zwarte haren veranderen
in een donkerblauwe vacht

Grazend met wit omlijnde Bambi ogen
niets vermoedend van aanwezigheid
Afzettend door ruisende bladeren
jammerlijk geluid na een korte sprint

Ik sla klauwen in haar zij en hals
bijt de tanden diep in haar strot
Wervels kraken, een keer schudden
bloed proeft zoet en loopt langs mijn kin

Nekspieren tillen boodschappen
het nest in waar vrouw en kittens
met honger wachten
Hijgend bezie ik hun feestmaal

Lik het bloed van mijn kin en klauwen
geeuw en ga slapen als het ochtendrood verschijnt
Vertel een vriend(in) over dit gedicht.

Cijfer: 5.0/5 (2 stemmen)

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst bij dit gedicht.
Naam:
Email adres:
Reactie:
Controle code:

Schrijf gedicht